Salman Rushdie werd geboren in het jaar dat India onafhankelijk werd (1947). Hij groeide op in India en Pakistan, waarheen zijn ouders in 1963 emigreerden. Na zijn studie Engels in Cambridge keerde Rushdie terug naar Pakistan, maar onder andere door problemen met de censuur besloot hij zich definitief in Engeland te vestigen. In 1981 publiceerde hij Midnight's Children over de scheiding tussen India en Pakistan, waarvoor hij de Booker Prize ontving.
Link:
Healthy Blasphemy
1988 De regering van India verbiedt op 5 oktober The Satanic Verses, waarin Rushdie zijn visie op het ontstaan van de islam geeft, omdat de roman beledigend zou zijn voor 'de godsdienstige gevoelens van sommige delen van de bevolking', het islamitische deel. Zes schrijvers, onder wie Kingsley Amis en Stephen Spender, protesteren bij de Indiase premier Gandhi tegen het verbod. Ook in Egypte, Saoedi-Arabie en Zuid-Afrika wordt de roman verboden.
1988 In de maand oktober krijgt het islamitisch verzet tegen Rushdies roman en de uitgever in diverse landen een steeds grimmiger karakter. De uitnodiging van de Zuidafrikaanse schrijvers-organisatie aan Rushdie om een lezing te komen houden, wordt ingetrokken omdat door dreigbrieven en aankondigingen van bomaanslagen zijn veiligheid niet kan worden gegarandeerd.
1989 In januari wordt in Bradford door ongeveer duizend moslims een demonstratie gehouden waarbij zij The Satanic Verses aan de schandpaal nagelen en verbranden. De Engelse boekhandelsketen W.H. Smith neemt naar aanleiding hiervan het boek uit de handel. De Unie van Moslim Organisaties eist strafrechtelijke vervolging van Rushdie en vernietiging van alle exemplaren omdat het aan zou zetten tot rassenhaat en geweld.
Ik was me natuurlijk bewust dat mijn boek forse kritiek bevatte op elementen uit het begin van de islam. Dus ik verwachtte niet dat orthodoxe moslims zouden staan te juichen. Er was een hele lastercampagne: dreigementen tegen boekhandels, tegen de uitgever, tegen mij enzovoort. Maar ik dacht: Ze doen maar. 't Boek is er en wie het wil lezen kan zijn eigen oordeel erover vormen. Het boek verdedigt zichzelf wel. [...] Zo stond ik er tegenover totdat ik die boekverbranding zag. Sterker nog: voor ze het verbrandden, nagelden ze het boek aan een paal. Dus het werd eerst nog gekruisigd ook. En dat beeld was zo schokkend dat het me heel direct aangreep. Toen dacht ik: Dit neem ik niet. Hier moet ik tegen in het verweer komen, want boeken verbranden raakt aan de kern van onze beschaving.
Salman Rushdie geinterviewd door Adriaan van Dis, 1989
De in Londen woonachtige Rushdie is door religieuze en politieke moslimleiders in India bekritiseerd vanwege het beeld dat hij in The Satanic Verses van de profeet Mohammed geeft. Bovendien zou Rushdie in de roman suggereren dat de twaalf vrouwen van de profeet hoeren zijn.
NRC Handelsblad, 1988
Rushdie wordt als een ketter beschouwd, een arvallige van het islamitische geloof, een van de ergste dingen die een moslim kan doen (Rushdie is in India uit islamitische ouders geboren). Een afvallige verdient niet anders dan de doodstraf. In Londen hebben twaalf Pakistaanse moslims zeifs lootjes getrokken om de eer wie Rushdie mag vermoorden.
Betsy Udink, Het Paraol 1988
Toen in Jahilia het nieuws de ronde deed dat de hoeren van Het Gordijn allemaal de identiteit van een van Mahounds vrouwen hadden aangenomen, was de heimelijke opwinding onder de mannelijke bevolking van de stad groot, maar ze waren zo bang voor ontdekking, niet alleen omdat ze zeker het leven zouden laten als Mahound of zijn luitenants er ooit achter zouden komen dat ze bij dergelijke oneerbiedigheden betrokken waren geweest, maar ook omdat ze graag wilden dat de nieuwe dienstverlening in Het Gordijn werd voortgezet, dat het geheim voor de autoriteiten verborgen werd gehouden. In die dagen was Mahound met zijn vrouwen teruggekeerd naar Yathrib, omdat hij het koele oaseklimaat van het noorden boven de hitte van Jahilia verkoos. De stad was onder het toezicht gesteld van generaal Khalid, voor wie men alles gemakkelijk verborgen kon houden. Mahound had een tijdlang overwogen Khalid opdracht te geven om alle bordelen van Jahilia te laten sluiten, maar Abu Simbel had hem een dergelijke overhaaste stap afgeraden. 'De bewoners van Jahilia zijn pas bekeerd,' verklaarde hij, 'je moet er de tijd voor nemen.' Mahound, meest pragmatische der Profeten, was akkoord gegaan met een overgangsperiode. En zo trokken de mannen van Jahilia, bij afwezigheid van de Profeet, in drommen naar Het Gordijn, dat zijn omzet met driehonderd procent zag toenemen. Om voor de hand liggende redenen was het niet verstandig om op straat in de rij te gaan staan, en dus kringelde op menige dag een sliert mannen over de binnenste binnenplaats van het bordeel; ze liepen rondjes om de centraal gesitueerde Liefdesfontein zoals pelgrims om andere redenen om de eeuwenoude Zwarte Steen draaiden. Alle bezoekers van Het Gordijn kregen een masker uitgereikt, en Baal, die de rondcirkelende gemaskerde gestalten vanaf een hoog balkon gadesloeg, was tevreden. Er was meer dan een manier waarop je kon weigeren je te Onderwerpen.
Salman Rushdie, The Satanic Verses 1988 - Vertaling Gerrit de Blaauw